Kort gezegd: Een datalayer is een overeengekomen interface waarmee een website of applicatie gestructureerde informatie over zijn toestand en gebeurtenissen beschikbaar maakt voor meet- of integratietools.
Hoe ik een datalayer in de praktijk gebruik
In de praktijk gebruik ik de term datalayer niet als nog een getal voor een presentatie. Eerst bepaal ik welke beslissing het preciezer moet maken, op welke gegevens of observaties het gebaseerd is en wie naar aanleiding van het resultaat iets zal veranderen. Ik ontwerp het rond bedrijfsgebeurtenissen, een versiebeheerbare specificatie en duidelijke datatypen; tool-specifieke tags voeg ik pas daarna toe. Ook leg ik de nulmeting, meetdatum en grenzen van de interpretatie vast. Zo kan ik later een echte verschuiving onderscheiden van een verandering in de tool, steekproef of formulering van de zoekopdracht.
Waar je op moet letten
Het grootste risico is precisie die alleen schijnbaar is. Tekst uit de DOM kopiëren of verschillende betekenissen aan hetzelfde veld toekennen leidt tot kwetsbare metingen en kostbare reparaties wanneer de website verandert. Daarom vergelijk ik het resultaat in de tijd, op een stabiele steekproef en samen met de bedrijfscontext. Als de term niet tot een concrete volgende stap leidt, heeft hij geen analyse opgeleverd, maar alleen een nieuw label.
Vragen voor besluitvorming
- Welke gebeurtenissen komen overeen met het daadwerkelijke proces?
- Wie is verantwoordelijk voor de namen en datatypen?
- Bevatten velden zonder reden persoonsgegevens?
- Hoe wordt een wijziging in de specificatie getest?